Prolog.

Dam Ci na to słowo - możemy dziś
Ułożyć świat na nowo, na lepsze dni
Póki płonie w nas nadziei ogień
Dam Ci na to słowo, że warto żyć.

~*~

MARZEC 2020.

Planica.

   -Który z Panów chce odpowiadać pierwszy? 

Niska, ciemnowłosa dziennikarka uśmiechnęła się lekko w kierunku pięciu mężczyzn siedzących naprzeciwko niej. 

Wymienili się spojrzeniami, zatrzymując wzrok na Karlu Geigerze, który wywrócił jedynie oczami. Spodziewał się takiego obrotu spraw.

Ona też, mogła to przewidzieć.

   -Jak ocenisz swój sezon? - spytała, siadając wygodniej w ciemnym fotelu. 

W hotelowej sali konferencyjnej dało się usłyszeć ciche podśmiechiwanie i głośne oddychanie operatora kamery stojącego nieopodal dziennikarki. Atmosfera była iście rodzinna.

   -Nie należał do najłatwiejszych, ale wiele świetnych chwil mi przyniósł. - odpowiedział, posyłając do zwróconej ku niemu kamery lekki uśmiech. 

   -A co o swoich mistrzowskich lotach powie Stefan Kraft? - uniosła brew, wywołując na twarzy austriackiego skoczka lekki uśmiech. 

Zaśmiał się, gdy Dawid Kubacki dźgnął go w ramie, szepcząc coś do ucha. 

   -Nadal mam wrażenie, że mi się to śni, ale chyba niedługo mi przejdzie. 

Greta Carson zaśmiała się cicho, słysząc jego odpowiedź.

   -Jeszcze procenty mu nie zeszły! - rzucił Peter Prevc sprawiając, że cała piątka zaśmiała się głośno i nawet na twarzy operatora kamery Eurosportu pojawił się lekki uśmiech. 

   -Zróbmy cięcie. 

Zwróciła się do operatora kamery, który nie krył zdziwienia jej prośbą. Tak jak skoczkowie, na których twarzach malowało się zdziwienie. 

   -Czemu? - spytał Karl zaskoczony przerwaniem wywiadu przez dziennikarkę. 

   -Wpadłam na genialny pomysł. 

Uśmiechnęła się szeroko, wyciągając ze skórzanej torby gruby notes, z którego wystawało wiele, kolorowych karteczek. Otworzyła go, przerzuciła większość kartek, zatrzymując się na jednej z nich. 

   -Genialny pomysł? - Dawid Kubacki zmarszczył brwi obserwując ją bardzo uważnie. Tak jak reszta skoczków siedzących razem z nim na kanapie. 

Carson pokiwała mu w odpowiedzi lekko głową. 

   -Napiszę książkę o życiu na skoczni. Ale najpierw wy, opowiecie mi wszystko o zeszłym sezonie. - odpowiedziała, wywołując zaskoczenie na twarzach wszystkich obecnych w pomieszczeniu. -Nie skłamię jeśli powiem, że interesuje mnie jednak wasze życie uczuciowe, chłopcy. - dodała, puszczając oczko zaskoczonym sportowcom.
Wiedziała, że taka książka może okazać się hitem, bestsellerem i zaciekawi, każdego fana tego zimowego szaleństwa. A ona sama czuła by się spełniona zwłaszcza teraz, gdy zadomowiła się w tym towarzystwie.
    -Jesteś pewna, że to dobry pomysł? - spytał dość niepewnie Karl marszcząc przy tym brwi.
    -Zaufajcie mi, chłopcy. - uśmiechnęła się lekko. -Wiem co robię. - dodała, podnosząc się z fotela. Zabrała swoją skórzaną torbę i bez słowa opuściła hotelową salę konferencyjną, zostawiając skoczków samych.
    -Co o tym sądzicie? - zapytał nagle Prevc wbijając spojrzenie w siedzącego obok niego Dawida. Kubacki jedynie westchnął cicho, wzruszając ramionami.
Wiedział, że ich historie mogą być dobrym materiałem na scenariusz, świetnego filmu. I kto wie, może świetnie byłoby w przyszłości powspominać wszystko, co ich spotkało a książka zdecydowanie byłaby czymś idealnym.
    -W sumie... - Stefan zmarszczył brew.
    -Przecież nie mamy nic do stracenia. - odpowiedział Schlierenzauer.

# # # 

-Ten to ma wyczucie czasu... - westchnął Stefan. Maciek uśmiechnął się lekko, zapinając reprezentacyjną kurtkę. 

-Żeby zrobić z siebie pajaca. - odpowiedział Kot, po czym obaj wybuchli śmiechem.

@

Cóż.... co mogę powiedzieć. Kolejna historia narodziła się w mojej głowie i pojawiła się tutaj. Mam nadzieję, że uda mi się ją dokończyć (bo już kilka zaczynałam i wiszą na bloggerze, w połowie).

To co, będziecie ze mną i z bohaterami tej historii?

Pozdrawiam i do pierwszego rozdziału.

Evie.